نایت اسکین

تفسیر بقیه خطبه 34 نهج البلاغه ..............

جلسه سوم به تاریخ :11/10/91

 


بسمه تعالی

خطبه شماره 34                               ج3                                         11/10/91

 

 وَایمُ اَلله = به خدا سوگند                                                  مِن نَفسِهِ = از وجودو جان خود

اِنیّ = همانا                                                                         یُعرِقُ = که جدا کند استخوانش را

لَاَظُنُّ = قطعاً گمان می کنم                                                 لَحمَدُ = از گوشت

بِکُم = درباره شما                                                               وَیهشِمُ = و می کشند

اَن لو = که اگر                                                                   عَظمَهُ = استخوانش را می شکنند

حَمِسَ = شدت یابد                                                            وَیَفری = و می درد و پاره می کند

الوغی = جنگ                                                                   جِلدَهُ = پوست او را

وَاستحَرَ = و داغ شود                                                         لِعظیمُ = همچون شخصی

المُوتَ = بازار مرگ و میر                                                   عَجزُهٌ = بسیار ناتوان و عاجز

قَد انفَرجَتم = حتما جدا می شوید                                     ضَعیفٌ = ضعیف است(آن عضوی که)

عَن = از                                                                             ماضُمَّت = منظم شده است

ابن ابیطالب = فرزند ابیطالب                                             عَلَیهِ = با آن

انفَرَج الرَأسِ = مانند جدا شدن سر از بدن                        جَوانِحُ = دنده های

وَاَلله = بخدا سوگند                                                           صَدِرِهِ = سینه اش      

اِن اِمرأً = اگر کسی

یُمِکَنُّ = تمکین دهد و مهلت بدهد

عَدُوَّهُ = دشمنش را

تفسیر:

ای مردم تشکیل و ترکیب شما با من بی ترکیب است. اگر اتحاد شما با من واقعی بود چنانکه در روزگار خوشی و آسایش با من بودید همچنان در هنگام ناگواریهاد و سختیها نیز از من جدا نمی شدید و این مغایرت نشان می دهد که هدف زندگی شما با من نمیگذارد تشکل واقعی در زندگی با من داشته باشید.

هرچند شما عین من و من عین شما نیستم اما داشتن یک هدف می تواند مارا متحد سازد و آن هدف اعلای حیات است بنابراین آنجا که اتحادی در هدف حیات نیست وحدتی میان انسانها قابل تحقق نیست حال ببینیم هدف اعلای من چیست؟ و هدف اعلای شما کدام است. هدف اعلای من معلوم است ورود به جاذبه الهی است و شما را می خواهم در این حرکت تکاملی شرکت دهم لذا برای شما احساس وظیفه میکنم.

اما شما خوشی ها و لذایذ زندگی حیوانی را هدف زندگی قرار داده اید و اگر گاهی خداوند را به یاد می آورید آنراهم لذتی برای گذراندن زندگیتان قرار می دهید و ایندو هدف گیری متضاد ما را از هم جدا می کند.

امیرالمومنین(ع) می فرمایند: سوگند بخدا آن مردمی که دشمن را برخود مسلط سازد که گوشت اورا بخورد و استخوانش را نرم و پوستش را بکند چنین شخصی سخت زبون و عاجز است و دل او که عضلات سینه اش آنرا احاطه کرده است ناتوان و درمانده است.

هیچ ناتوانی شرم آورتر از آن نیست که آدمی با بازکردن منطقه حیات خود رو به دشمن به متلاشی کردن موجودیت خود کمک کند در زندگی بشری دونوع ناتوانی شرم آور از همه ناتوانی ها وجود دارد:

1- ناتوانی ناشی از قدرت پرستی و احساس بی نیازی

2- ناتوانی ناشی از احساس خود کم بینی و خیره شدن به قدرت دیگران و احساس لزوم تکیه بر غیر از خود ، در ادامه حیات با امکان استقلال ضرر اولی مانند آتشی است که هم خود را به دست فنا می سپارد و هم دیگری را که نزدیک به اوست تباه میسازد این است که قدرتمند قدرت پرست عنان آگاهی و اختیار خود را به دست قدرت که حقیقی است و بی اختیار می سپارد.

ضرر دوم ناتوانی ناشی از خودکمک بینی و محرومیت از درک عظمت و ارزش حیات خویشتن می باشد این ناتوانی گرگهای درنده را برای متلاشی کردن گوشت و رگ و پی و استخوان خود دعوت می کنند اینها نه تنها خود را قربانی زبونی و حقارت و پستی خود می نمایند بلکه گرگهای درنده را بر دریدن اعضای انسانها و متلاشی کردن موجودیت آنان تحریک و تشویق می کنند و بالاتر از این شمشیر دشمن را تیز میکنند و برای تاریخ بشری گرگانی بنام قهرمانان میسازند.

خداوند انتقام بشری را از این دو گروه بگیرد.