بسم الله الرحمن الرحیم

بقیه خطبه شماره 19

جلسه دوم                                                                                22/1/90

وَ اللهِ    = به خدا سوگند                                     قَد اَسرَکَ = قطعاً اسیر شده ای  

الکُفرُ = در زمان کفر                                           مَرَّه = یکبار

وَ الاِسلامُ = و در زمان اسلام                                مَرّه = بار دیگر

فَما = پس نشدی                                                     فَداکَ = آزاد         

مِن واحِدَه = در هیچکدام                                       مِنهُما  = از آن دو

مالُکَ  = با مالت                                                   وَ لا حسبُکَ = و نه حسب و نسبت   

وَ اِنّ امرَء = و قطعاً مردی که                                 دَلّ = راهنمایی کرد     

عَلی قومِهِ  = به سوی قوم تو                  اَلسّیف  = شمشیر را

وَ ساقَ = و کشید                                               اِلیهم = به سوی آنان

اَلحَتَفَ  = و کشانید مرگ را                  لِحَّری  = به سوی آنان   

اَن یَمقَتَهُ = پس این بهتر است که دشمن بدارند    اَلاقَربُ = نزدیکان  

وَ لاَ یَأمنهُ = و اعتماد نکنند                                    اَلاَبعَد  = بیگانگان به او  

تفسیر :

عمومی ترین مختص بی شخصیتی این است که بر همه اصول و معتقدات طغیان می کند .

هیچگونه جای تردید نیست که در هر جامعه ای و در هر دورانی بیماری بی شخصیتی گریبانگر افراد متعدد است هم چنین افراد زیادی از این بیماران که خنده از لبانشان قطع   نمی شود و رنج و دردی احساس نمی کند اگر چه حقوق همه انسانها پایمال گردد و همواره از روی جسدهای در خاک و خون غلتیده عبور کند اینها فقط بر خود می اندیشند . افرادی که شخصیت های برجسته می باشند اگر به این بیماری گرفتار شوند به صورت کارخانه تولید بی شخصیتی در جامعه عمل می کنند اینان مردم را از بعد مادی و هوسرانی و لذت جویی بدام می اندازند .

اشعث بن قیس احمق هم از آن تفاله های متحرک بود نه شخصیتی در جاهلیت داشت نه پس از طلوع اسلام گامی در راه انسان شدن برداشت او نمی فهمید که اگر امیرالمومنین جمله ابهام آمیزی فرموده باید از ایشان توضیح بخواهد نه اینکه قیافه اعتراض به خود بگیرد و برای حضرت تعیین تکلیف نماید .

داستان اسارت اشعث در جاهلیت :

هنگامیکه قبیله مراد پدر اشعث را کشتند قبیله کنده با 3 پرچم آماده حرکت با اشعث گشتند اما نتوانستند قبیله مراد را پیدا کنند و از آنان انتقام بگیرند و اشتباهاً با قبیله بنی الحارث رویا رو شدند و جنگیدند در این پیکار دو پرچمدار کشته شدند و اشعث پرچمدار سومی اسیر گشت و با 3 هزار شتر که دادند او را آزاد کردند . داستان اسارت او در اسلام : هنگامیکه قبیله کنده پیش از هجرت پیامبر اعظم (ص) به مدینه برای زیارت به مکه آمدند پیامبر (ص) با آنان ملاقات نمود و رسالت خود را ابلاغ نمود یکی از پسران معاویه ایشان را قبول نکردند وقتی حضرت به مدینه مهاجرت نمود زمینه ابلاغ برای آن حضرت آماده گشت نمایندگان قبایل آمدند از آن جمله قبیله کنده که اشعث نیز در میان آنان بود پیامبر نبوولیعه را که همراه اشعث بود اطعام فرمود و زیاد بن لبید را به حکومت حضرموت نصب فرمود و به زیاد بن لبید فرمود که صدقات را به بنوولیعه بدهند آنان امتناع ورزیدند که خشونت و شری بوجود آمد که نزدیک بود جنگ اتفاق بیفتد . پیامبر به بنوولیعه فرمود اگر دست بر ندارید کسی را برای جنگ به شما می فرستم که معادل خودم می باشد که همان کس علی (ع) بود سپس پیامبر نامه ای به زیاد نوشت و نامه زمانی به زیاد رسید که پیامبر رحلت فرموده بود بنوولیعه با شنیدن این خبر از اسلام مرتد شدند . زنانشان رقص کرد و بر دستها حنا بستند ابوبکر زیاد را استاندار حضرموت کرد همه بیعت کردند اما بنوولیعه بیعت نکردند و جمع شدند و به اشعث پناه بردند . اشعث گفت اگر با من بیعت کنید من شما را یاری میکنم بنوولیعه پیشنهاد اشعث را پذیرفتند . و به رسم قبیله خود تاج به سرش گذاشتند .

اشعث با انبوهی سپاه برای جنگ بازیاد به راه افتاد زیاد اشعث را با همراهانش محاصره کردند و آنان را ناتوان کردند اشعث از زیاد امان خواست که معاویه به آنان امان دهد برای خود و 10 نفر از همراهانش امان گرفت . اشعث و ده نفر آزاد شدند اما هشتصد نفر دیگر در قلعه را کشتند و زنانی که با رحلت پیامبر خضاب کرده بودند دستهایشان را بریدند .

ابوبکر اشعث را بخشید و خواهر کورش ام فروه را به ازدواج اشعث درآورد در روز عروسی چندین قربانی کرد و امام علی (ع) که می فرماید : مردی که به طرف قوم خود شمشیر را راهنمایی کند . همین داستان است که بعدها آنهاییکه اشعث راز مامدار خود کرده بودند به اشعث لعنت می فرستادند .