بسم الله الرحمن الرحیم

 

بقیه خطبه شماره 28                جلسه 3                 8/3/91

اَلا = آگاه باشید

فَاعملَوُ = عمل کنید

فی الَّرغبَهِ = در اثر طمع و امیدواری

کَما = چنانکه

تَعلَموُن = عمل می کنید

فی الَّرَهَبهِ = در اثر ترس و عذاب آخرت

اَلا = آگاه باشید

وَاِنّی لَم اَرَ = که من ندیده ام


 

بقیه خطبه شماره 28                  ج 3                 8/3/91

اَلا = آگاه باشید

فَاعملَوُ = عمل کنید

فی الَّرغبَهِ = در اثر طمع و امیدواری

کَما = چنانکه

تَعلَموُن = عمل می کنید

فی الَّرَهَبهِ = در اثر ترس و عذاب آخرت

اَلا = آگاه باشید

وَاِنّی لَم اَرَ = که من ندیده ام

کَالَجَنةِ = با ارزش تر و نفیس تر از بهشت

نامَ = خوابیده باشد

طالُبِها = طالب و علاقمند آن فعالیت نکند

وَلا کَالّنارِ = و نه مانند آتش جهنم(چیزخطرناکی ندیده ایم)

نامَ = خوابیده باشد

هارِبُها = فرار کننده از آن

اَلا = آگاه باشید

وَاِنّهُ = و البته او

مَن لایَستَقیمُ = کسی که نفع نرسانده به او

اَلحَقُّ = حق

یَضُرُّهُ = ضرر میرساند

اَلباطِلُ = باطل

مَن لا یَستَقیمُ = و کسی که استقامت نیابد

بِهِ الهُدی = به وسیله او هدایت

یَجزُّ = می کشاند

بِهِ الضَّلال = ضلالت او را

اِلَی اَلرَّدی = به هلاکت

 

 

تفسیر: زمانی که انسان در خوشی و شادی غوطه ور است توجهی به تکلیف و عظمت تعهد و محاسبه اعمال خود ندارد گویی در خوشی ها تفکر او از کار می افتد ولی در هنگامی که روزگار درد و ناخوشی میرسد رو به خدا می آورد و خود را متعهد می بیند این پدیدهء احمقانه باعث شده است بعضی از متفکران بگویند که گرایشات دینی معلول ترس و ناتوانی است.

اما متفکران بی فکر نمی دانند که ترس باعث دینداری نیست بلکه فایده دینداری و مذهب است به این معنی که انسان دیندار میتواند نا ملایمات و شکنجه های زندگی را تحمل کند

اما متفکرانی مانند آناتول فرانس می گوید:

قدرت نیکوکاری ادیان است که به آدمی علت وجود و عواقب کار را تعلیم می دهد و دین وسیله است تا بدانیم چرا بدنیا قدم گذاشته ایم.

علامه جعفری رحمه ا... می گویند: اگر ترس باعث میشود علی ابن ابیطالب ها و ابوذر ها ساخته شوند

اگر ترس باعث میشود که کار چنان ارزش یابد که ارزش شناسان در بهت و حیرت فرومانند

اگر ترس باعث می شود که وحشی ترین اقوام وقتی مسلمان میشوند هویت انسانی خود را پیدا کنند ای کاش همه انسانها بترسند.

مولی امیرالمومنین می فرمایند باید انسان همچنانه در ناگواری ها خدا را یاد می کند در خوشی ها هم به یاد خدا باشد آنگاه گناه نمی کند

وَلَوُ رَحمِناهُم و کشفنا ما بِهِم مِن ضُرٍّ لَلجّوُ فی طُغیانِهِم یَعمَهوُن ( و اگر ما به آنان رحم کنیم و ضرری را که به آنان رسیده است مرتفع سازیم در ظغیانگری کورکورانه و گمراهانه خود لجاجت می ورزند) سوره مومنون آیه 75

بعد امیرالمومنین می فرمایند: در این درگه شبی بیدار باشید اجزاء عالم هستی چنان بی سرو صدا به وظایف خویش مشغولند که ما خواب رفتگان گهواره طبیعت خیال میکنیم که همه کائنات بخواب رفته اند. همه ما دیده ایم که اگر دورو بریهای ما بخوابند تدریجاً ماراهم خواب می برد اما قوانین عالم هستی فریاد می زند

                                    قطره ای کز جویباری میرود                    از پی انجام کاری میرود

پروین اعتصامی

و همچنین می گوید:

                               خرامیدن لاجوردی سپهر                          همان گرد گردیدن ماه و مهر

                               مپندار کز بهر بازیگریست                        سرا پرده ای این چنین سرسریست

                              در این پرده یک رشته بیکار نیست           سررشته برما پدیدار نیست

در این دنیا کسی به خواب خرگوشی نرفته است بیداری دستی که گهواره اش را می جنباند کاملاً پیداست اما کسی که به خواب خرگوشی فروفته اگر بیداران عالم داد بزنند که هشیار باشید بیدار باشید آگاه باشید آنان را هذیان می پندارند  «بله»

                             جمله شما سوی جمادی میروید                آگه از جان جمادی کی شوید

                             جمله اجزا در تحرک در سکون                   ناطقان  کانا  الیه  راجعون

                             ذکر تسبیحات اجزاء نهان                         غلغلی افکنده در این آسمان

                             جمله اجزاء زمین و آسمان                       باتو می گویند روزان و شبان

                             ما سمیعیم و بصیریم و هشیم                  با شما نامحرمان ما خامشیم

                            خامشیم و نعره تکرارمان                         میرود تا پایتخت یارمان

کسی که در راه کمال گام برمیدارد مگر کشش عشق خدایی برای او آرام و قرار میگذارد؟

برای کسی که به حساب خداوند معتقد است چگونه می تواند مانند خرگوش بخواب رود؟

علی ابن ابطالب (ع) می فرمایند: اگر حق برای فرد یا جامعه سودی نبخشد باطل هلاکش خواهد کرد.

باید بدانیم که حق همیشه حق بوده و حق خواهد بود چه ما بدان عمل کنیم چه نکنیم و باطل همیشه باطل بوده و خواهد ماند اگرچه در جولانگاه هوی و هوس افسار انسان را به دست بگیرد باز دولت حقیقی از آن حق است.

حق و باطل نسبی هستند و مطلق نیستند چیزی که امروز حق محض است فردا مصداق باطل محض است

مثلاً سپردن یک کلاس پنجم به یک دانش آموز اول باطل محض است اما پس از طی مراحلی سپردن دانشجویان به دست همان دانش آموز که استاد شده حق محض است.

تربیت کودک حتی گاهی با خشونت نسبی حق محض است اما همین عمل به خاطر میل خودخواهی باشد باطل محض است

با این اوصاف علی ابیطالب می فرمایند: کسی که موجودیت خودرا چنان رها کرده که اهمیتی به حق نمی دهد و برای زندگی خود قانونی سراغ ندارد پس نظم بنیادین او مختل است چنین شخصی هر حرکنی انجام دهد باطل است.