بسم الله الرحمن الرحیم

 

خطبه شماره

28جلسه اول

18/2/91


 

بسم الله الرحمن الرحیم

 

خطبه شماره

28

جلسه اول

18/2/91

اَما بَعدُ

= پس از حمد و ثنا فَاِنَّ الدُّنیا = همانا دنیا

قَد اَدبَرَت

= قطعاً پشت نمودهوَ آذَنَت = و اعلان کرده

بِودِاع

= به خدا حافظیوَ اِنّ الاخَرَه = و همانا آخرت

قَد اَقبَلَت

= رد نموده است وَ اَشرَفَت = و مشرف شده است

بِاطِّلاعِ

= از بلندیاَلا = آگاه باشید

اَلیوُمَ

= امروزاَلمِصار = زمان آماده شدن است

فَهذاً

= و فردااَلسَّباق = روز مسابقه است

وَ السَّبَقه

= جایزه مسابقهاَلجَنَّه = بهشت

وَالغاتِهُ

= غایت و نهایت آن النّار = آتش است

 

 

 

 

 

 

 

 

تفسیر

:

در این خطبه که درباره دنیا و ناپایداری آن و تشویق به اعمال صالح شده است

11 هشدار وجود دارد .

هر لحظه از زمانی که می گذرد دنیا گامی از ما دور میشود و به مقدار آن لحظه آدمیان را وداع می گوید

.

جریان زمان که لحظه به لحظه و آن به آن میگذرد نه برگشتنی است و نه توقف شدنی پس واقعیات جهان هستی این است که اولین سلامی که بر ما کرده وداع آخرین را نیز در برداشته است

.

اگر در دنیا هوشیارانه زندگی کنی و عمیقاً به دنیا بنگری اگر به قصر پادشاهان بروی اگر بربال بادنشینی و همه جای دنیا را بگردی باز همه جا مرگ را فرمانروا خواهی یافت خواهی دید که جز مرگ هیچکس زنده جاودان نبوده است آنانکه همیشه می خندند و آنانکه همه چیز را جدی می نگرند همه و همه روزی دنیا را ترک خواهند کرد و برای خواب جاودان به سراغ سفری طولانی خواهند رفت پس چنان زندگی کن که وقتی نامت را می خوانند که از دنیا رفتنی هستی با تازیانه روانه سیه چالت نکنند مانند آنکس باش که با قدمهایی استوار و با قوت دل به جانب اقامتگاه جاودان خویش می رود هیچ سکون و رکود مرگبار تر از آن نیست که موجود رونده و پویا احساس رکود و ایستایی نماید

.

امیرالمومنین

(ع) می فرماید : هر لحظه ای که از آینده می رسد برای کسی که اشراف به زمان و نظاره بر زندگی دارد پیامی از پایان عهد و آغاز ابدیت می آورد .

باید بدانم دگرگونی درخت پرشاخ و برگ خلقت برای رویانیدن میوه ای به نام انسان است امیرالمومنین

(ع) هشدار جدی به انسانها می دهد و می فرماید : امروز زمان تکاپو و فردا روز سبقت است سبقت بر بهشت و دوری از چرا که زندگی آدمی حرکتی است طبیعی که فقط از آغاز هشیاری به حرکت انسانی تحول می یابد و دنیا برای او میدان مسابقه می گردد .

اصولاً عمومی ترین عمل درجانداران حرکت است که اگر جانداری حرکت نکند پس جان ندارد همچنانکه اگر انسان اندیشه نکند پس انسان نیست البته حرکت نه به معنای تغییر جا و مکان مانند حرکت یک مگس و یا حرکت یک عقرب بلکه حرکت به سوی انسان شدن و به درد انسانهای دیگر خوردن اگر یکی در آتش می سوزد و یا غرق می شود آنرا نجات دادن اینجا مسابقه خیر و کمال است

.

قرآن می فرماید

: سوره حدید آیه 21

سَابِقُو اِلی مَغفِرَهٍ مِن رَبِّکُم

( سبقت کنید به بخشایش پروردگارتان )

نه برای بر چیدن فضیلت های انسانی

 

اوُلئِکَ یُسارِعُونَ فیِ الخَیراتِ وَ هُم لَهاسابِقون

سوره مومنون آیه 61

(

آنان مردمی هستند که به آیات الهی ایمان آورده اند ، در راه وصول به خیرات شتاب می کنند و آنان برای خیرات سبقت می جویند نه سبقت برای اشباع خودخواهی و از بین بردن اصول انسانی )