بسم الله الرحمن الرحیم

بقیه خطبه شماره 27

جلسه دوم                                      24/11/90

تفسیر :   

در راه خدا جهاد می کنند کشته می شوند و می کشند.              سوره مبارکه توبه

یعنی چه ؟ 1- یعنی مجاهدان واقعی مال دنیا را زیر پا نهاده اند مزدشان برای مال دنیا نیست . نژاد پرستی و انتقام جویی و خودنمایی نمی تواند انگیزه این افراد بوده باشد زیرا جان حقیقتی است مطلق و با هیچ موضوعی قابل مبادله نیست چه رسد به اینکه وسیله خود نمایی و انتقام جویی باشد فقط یک منطق چنین فتالی را تجویز می کند و آن منطق طغیانگری بر مشیت الهی است .


2- بازگشت کنندگان به سوی خدا : اینان هرگز از خداوند دور نیستند با احساس کوچکترین انحراف به سوی خدا باز می گردند .

3- لحظات زندگی آنها در عبادت خداسپری می گردد .

اگر زراعت می کنند اگر تجارت می کنند اگر شمشیر و سپر و خنجر درست می کنند اگر کفاشی می کنند اگر خانه داری می کنند همه و همه در حال عبادت به سر می برند آری این کارها و همه کارها برای مردان الهی لحظه به لحظه آنان را به خداوند نزدیکتر می کند .

4- سپاسگزاران مجاهدان راه حق فقط برای ذکر گرفتن به خداوند قناعت نمی کنند بلکه همه حرکات و سکنات و حتی نفس هایی که در زمینه آگاهی به هدف والای عالم هستی می کشند سپاس خداوندی است .

5- مجاهدان پوینده ، شعار دائمی آنها جز این نیست

یا اَیُّها الاِنسانُ اِنَّکَ کادِحٌ اِلی رَبِّکَ کَدحاً فَمُلاقیه

( ای انسان تو در حال پویندگی و تکاپوی حیاتی رو به دیدار پروردگارت میدوی )

نیک بنگر ما نشسته میدویم          می نبینی قاصد جای تویم

پس مسافر آن بود ای ره پرست     که مسیر و رهش بر مستقبل است

اینان پویندگی خود را در مشیت فعال خداوندی دیده و از تن پروری و رکود چنان گریزانند که زندگی از مرگ

6- مجاهدان خود طبیعی را می شکنند و در برابر الهی سر بر خاک می نهند و با بال ملکوتی به پرواز در می آیند اینان می دانند تا نفس اماره خرد و له نشود شخصیت انسانی قدم به اعلاعلیین و ملکوت نمی تواند گذارد .

 

 

 

7- مجاهدان امر به نیکی ها می کنند ونهی از بدی ها

برای این پویندگان راه حق و حقیقت اثبات شده ، هموار کردن جاده حق و حقیقت و کندن خارهای بدیها از این جاده ها را بر خود وظیفه می دانند حتی اگر یکنفر را هم از فساد نجات دهند تا در جامعه سرایت نکند خود اهمیت خاصی دارد

اَتَزعَمُ اَنَّکَ جِرمٌ صَغیرٌ                       و فیکَ انطَویَ العالَمُ اَلاکبَر

( آیا گمان می بری تو یک جثه کوچکی ؟ در حالیکه جهان بزرگتر در تو پیچیده است )