بسم الله الرحمن الرحیم

بقیه خطبه شماره 24

جلسه دوم                                              9/8/90

وَامضُو = بروید وادامه دهید                        فی اِلّذی = به راهی که         

نَهَجَهُ = روشن نموده است خدا                     لکم  = برای شما  

وقوُمُو  = و قیام کنید                                  بِما = بوظایفی که       

عَصَبَهُ = بسته شده است                            بِکُم = به شما      

فَعَلیُّ  = پس علی (ع)                      ضامِنٌ = ضامن است   

لِفَلجِکُم = برای غلبه نمودن شما                    آجِلاً = در آینده       

اِن لَم = پس اگر                                     تَمنَحوُهُ = داده نشوید

عاجلِاً = به این زودی                                 

 

 

 

 

تفسیر :

راهی را پیش بگیریم که آفریننده راه و مقصد معین کرده است

راهی بزن که آهی برساز آن توان زد             شعری بخوان که بر او رطلی گران توان زد

بر آستان جانان گر سر توان نهادن                 گلبانگ سربلندی بر آسمان توان زد


همانطور که گفتیم چه بدانیم و چه ندانیم ما در حال حرکتیم حرکتی رو به مقصد والا

نیک بنگر ما نشسته میرویم                         می نبینی قاصد جای نویم

اما بعضی از انسانها اصلاً نمی دانند که حرکت می کنند یا نه برخی می دانند که حرکت می کنند اما نمی دانند به کجا می روند نمی داند که همه رفتار و گفتار و اندیشه و خواسته های عملی نشده او را به عنوان محصول زندگی اش در جلوی دیدگان او مجسم می کنند

گروه دیگر میدانند که بازی به این درازی نمی شود

کار من و تو بدین درازی                            کوتاه کنم که نیست بازی

ولی کبر و نخوت شان نمی گذارد که در تشخیص راه و مقصد به کار دادن مراجعه کنند می گویند به عقل خود مراجعه می کنیم کدام عقل ؟ عقل نظری جزئی گروهی دیگر در لجن هوی و هوسها و شهوات غوطه ورند و میگویند قبل از ما همه رفتند ما هم میرویم متاسفانه این گروه از نظر کمیت بقدری فراوانند که وحشت انگیزند امیرالمومنین (ع) به این گروه همج الرعاع می فرمایند

مولوی می گوید :

خلق را تقلید شان بر باد داد                         ای دو صد لعنت بر این تقلید باد

و فروغی بساطمی این گروه را حیوان و نادان مینماید :

خدا خوان تا خدا دان فرق دارد            که حیوان تا به انسان فرق دارد

محقق را مقلد کی توان گفت               که دانا تا به نادان فرق دارد

یکی از شگفتیهای قرآن موضوع راه است که به چند نوع لغت بیان نموده است

1- سبیل 138 آیه       2- صراط 42 آیه      3- طریق 3  آیه

در مورد سبیل قرآن می فرماید : راهی که پیامبران پیش روی بشر نهاده است راه رشد است

وَ قال الّذیِ آمَنَ یا قَوُمِ اتبعُونِی اَهدِکُم سَبیلَ الرَّشاد         سوره غافر آیه 38

« و آن کسی که ایمان آورده بود گفت ای قوم من از من پیروی کنید من شما را به راه راست هدایت می کنم »

فَمَن اَسلَمَ فَاولئِکَ تَحَرّو رَشَداً              سوره جن آیه 14

« هر کس که اسلام را پذیرفته آنان با کوشش و تکاپو رشد را دریافته اند »

گروه دوم آن کسانی که راه را کج رفته اند

وَ مَن یَتبَدّلِ الکُفَر بِالایمانِ فَقَّد ضَلَّ سواءَ السبیل           بقره آیه 108

« هر کس که ایمان را به کفر مبدل بسازد از راه معتدل گمراه شده است »

انسان خردمند باید بداند از حق به سوی حق با حق می رود

قُل اِنَّ صَلاتی وَ نُسکی وَ مَحیایَ و مَماتی لله رب العالمین         سوره انعام آیه 162

« بگو  به آنان نماز و عبادت من و زندگی و مرگ من همه از آن خدا است »

اما کلمه صراط به صورت صراط مستقیم آمده است که رشد و کمال پیمودن را بیان                                         می فرماید : مانند سوره حمد که اهدنا الصراط المستقیم را بیان می فرماید که به معنای پیمودن راه رشد و کمال است .

یکی دیگر از پدیده های اساسی و حیاتی قیام هر انسان است که امیرالمومنین بیان می فرمایند قیام فردی است که عبارتست از گسیختن از گذشته نابخردانه و سعی در بدست آوردن حیات معقول و قیام اجتماعی یعنی وقتی جامعه ای را فساد تهدید می کند به رهبری فرد عاقل و عارف با قیام اجتماعی جامعه را نجات بدهند

در این صورت علی وصول به هدف والا را اگر در این زندگانی نمودار نگردد در اهدیت برای شما تضمین می نماید .