***آسمان فرصت پرواز بلندی است ولی قصه این است چه اندازه کبوتر باشی ***

بعضی روزها دلم عجیب هوایی می شود...

به هیچ صراطی هم مستقیم نیست...

مدام بهانه تورا می گیرد...

عجیب دوستت دارد...

تازه!بعضی وقت ها گوشه ای پشت به من می نشیند وزانو هایش را بغل می کندوغریبانه به یادت گریه می کند...

خودم شنیده ام!...

گاهی خودم هم پابه پایش گریه می کنم دلداری اش میدهم...

890111-2-7[1]

اما بی فایده است...

دلم فقط تورا بهانه می کند...

گاهی صدای ترک خوردن شیشه نازک تنهایی اش انقدر بلند می شود که همه را خبر می کند...
عجیب تنهاست...

گاهی صدای دعا کردنش را می شنوم...

در صحبت هایش که دقیق می شوم انگاراز خدا عاجزانه تو را طلب می کند...

اما این روزهادیگرهیچ کاری نمی کند...

انگاردیگرتوانی برایش نمانده است...

فقط گوشه ای می نشیند وبه چهره ی زیبای توروی دیواراتاق تنهایی اش خیره می شود...

شهدا دلم برای غریبی تان تنگ تنگ است...

**********************
20 اسفند روز ملی راهیان نور

**********************