بسم الله الرحمن الرحیم

بقیه خطبه شماره 23

جلسه چهارم                                           14/6/90

وَ اِنَّ المالَ = و همانا مال دنیا                       وَالبَنیَن = و فرزندان      

حَرثُ الدُّنیا = کشتگاه دنیاست                      وَالعَمَل الصّالِحَ = و عمل صالح

حَرثَ الاخِرهَ = محصول کشتگاه دنیا              وَ قَد = و به تحقیق     

یَجَمعُها = جمع می کند دنیا و آخرت را اللّه تعالی = خداوند تعالی    

لِاَقوامٍ = برای بعضی از قومها                      فَاخَذُ رُواللّه = بترسید از خداوند

ما= آن مقدار که                                       حَذَّرَکُم = ترسانده شما را   

مِن نَفسِهِ = از خودش                       وَ اخشوهُ = و از او بترسید    

خَشیهً = ترسی که                                    لَیسَت= نیست  

تِبعذِیرٍ = برای عذر و بهانه                          

 تفسیر :

مال و فرزندان و زینتهای دنیوی دارای دو بعد اساسی می باشند : بعدیکم : واقعیت طبیعی آنها که عبارتست از مختصات مادی و روابطی که میان آنها بوجود می آید مثلاً مال و هرگونه ماده مفید به معیشت انسان عوامل اداره کننده این زندگی است که در همین دنیا کاشته می شوند و می رویند و نتیجه می دهند و از نظر واقعیت نمی شود به بدی و خوبی موصوف شوند آنها واقعیتهایی هستند که یا در طبیعت موجودند مانند آب و اشعه آفتاب و هوا و معادن و درختان و یا بوسیله کار و کوشش مردم شکل خاصی به خود گرفته اند و فرزندان نیز از این نظر که موجودات جاندار هستند و مختصات فراوان جسمانی و روانی دارند نه خوبند نه بد بلکه خوبی و بدی آنها مربوط است به اینکه تا چه اندازه پدر و مادر آنان را در مسیر رشد قرار بدهند و به اصطلاح می خواهند چه موجودی را بر جامعه تحویل بدهند اگر زیبایی ظاهری فرزندان و مطیع بودن و مساعدت ظاهری بر والدین موجب اشباع والدین می گردد یک بهره برداری طبیعی دنیوی است که یک احساس لذت است مانند احساس لذت از زیبائی های طبیعی که نمی توان آن را در منطقه ارزشهای عالی قرارداد

وَ لا تَمُدَنَّ عَینَیکَ اِلی ما مَتَّعنا بِهِ اَزواجَاً مِنهُم زَهرَهَ الحَیاه الُّدنیا لِنَفتَّنِهُم فیهِ وَرِزق رَبِّکَ خَیرٌ واَبقی                 ( سوره طه آیه 132 )

 


ادامه مطلب ...