از اولین روزهای ناآرامی در سوریه، گزارش‎های رسانه های خارجی حاکی از چرخش معنادار برخی شعارهای تظاهرات کنندگان در سوریه به سمت ایران و حزب الله است. معارضان سوری شعار داده بودند "لا حزب الله، لا ایران". فیلم هایی اینترنتی هم صحنه آتش زدن پرچم ایران و حزب الله و عکس مقامات ایرانی را نمایش دادند. همزمان برخی از مخالفان رژیم سوریه مدعی شدند نیروهای ایرانی و حزب الله لبنان را برای سرکوب اعتراضات به سوریه آورده اند. در تصاویر منتشر شده از معارضین سوری، حتی تصاویری از آتش زدن پرچم روسیه هم به چشم می‌خورد! اخباری که از سوریه منتشر می شود، بلافاصله ذهن مخاطب ایرانی را به حوادثی که در جریان فتنه 88 رخ داد، نزدیک می کند. در جریان ناآرامی های پس از انتخابات ایران هم بلافاصله شعارهای "مرگ بر روسیه" و "مرگ بر چین" خلق شد. شعارهایی که خلق یکباره آن ها بیشتر از هر چیز بر دخالت عوامل خارجی برای فضاسازی بین المللی علیه ایران حکایت داشت. اغتشاشگران در خیابان های تهران بیشتر از آنکه به مسائل داخلی معترض باشند، عضوی از دستگاه تبلیغاتی ایالات متحده شده بودند تا اولا روسیه و چین را تحت فشار قرار دهند تا در سیاست های ضد ایرانی آمریکا همراه تر شوند و ثانیا تکرار مواضع آمریکا در تهران و پایتخت مقاومت، برای آمریکا کسب آبرویی کند.شعار "نه غزه، نه لبنان"  در روز قدس، فرصت مناسبی را در اختیار اسرائیل و آمریکا قرار داد تا فضای منطقه ای را به نفع خود تلطیف نمایند. اصرار جریان فتنه برای باز کردن پای دوستان خارجی ایران به مسائل داخلی تا آنجا پیش رفت که مدعی شدند اعضای حزب الله لبنان در خیابان تهران به سرکوب معترضان می پردازند!از این جهت است که به راحتی می‌توان جریان معارضان سوری و جریان فتنه در ایران کاملا مشابه هم و در نقش حلقه تکمیل کننده سیاست خارجی غرب عمل می کنند."لا حزب الله، لا ایران" ترجمه سوری "نه غزه، نه لبنان" جریان فتنه بود. آنچه وجه مشترک حزب الله، ایران، غزه، لبنان و سوریه است، ضد امریکایی و ضد اسرائیلی بودن رویکرد آنها در منطقه خاورمیانه است و به همین جهت مردمی بودن آنچه در سوریه می گذرد، با تردید مواجه می شود. نکته‌ای که رهبر انقلاب به دلیل ماهیت امریکایی این حرکت در سوریه بر آن تصریح کردند.مقایسه دقیق بیداری اسلامی در مصر با آنچه در سوریه می گذرد، گمانه "دخالت غرب در مسائل سوریه" را تقویت می کند چرا که برغم حمایت آمریکا، رژیم صهیونیستی و حمایت صریح تر عربستان از دولت مبارک، هیچگاه شعار بر علیه سایر کشورها رویه این تجمعات مردمی نبود.این در حالیست که نمایش شکست غرب در ماجرای مصر و تونس، جایگاه آمریکا را در افکار عمومی به شدت خدشه دار کرده بود. طرح ایجاد ناآرامی در سوریه متعاقب حوادث مصر آغاز شد و یک خط انحرافی در مسیر بیداری اسلامی ایجاد کرد. آمریکا در صدد بود در تفسیر ضد آمریکایی بودن بیداری های منطقه به سردمداری ایران، خللی ایجاد کند. به همین جهت به تحریک ناآرامی ها در سوریه پرداخت. با این وجود قرائن متعدد نشان می دهد که میان بیداری منطقه اسلامی و ناآرامی ها در سوریه تفاوت های بسیاری وجود دارد.

منبع :رجا نیوز